Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը

ԲՀԿ-ի դեմ քաղաքական հաշվեհարդարը շարունակվում է՝ անցնելով բոլոր կարմիր գծերը։

Տեսնելով, որ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը կարողացել է ձևավորել պրոֆեսիոնալ, կազմակերպված և հանրային վստահություն վայելող քաղաքական թիմ, Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը գործի է դրել իր տրամադրության տակ եղած բոլոր վարչական և ռեպրեսիվ ռեսուրսները՝ կանխելու ԲՀԿ-ի ներկայությունը խորհրդարանում։

Փաշինյանի համար ԲՀԿ-ի մուտքը խորհրդարան կենսական վտանգ է, որովհետև այն սահմանափակում է ՔՊ-ի անսահմանափակ իշխանությունը, խոչընդոտում է մեկ անձի կամքով կառավարվող քաղաքական համակարգի ձևավորմանը և զսպում է փաստացի վարչապետի ակնհայտ ավտորիտար նկրտումները։

Քիչ առաջ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը անվավեր ճանաչեց թիվ 10/51 և 35/65 ընտրական տեղամասերի քվեարկության արդյունքները։ Հատկանշական է, որ հենց այդ տեղամասերում ԲՀԿ-ն գրանցել էր միջին ցուցանիշից էապես բարձր արդյունքներ։

Այս որոշման հետևանքով ԲՀԿ-ից փաստացի գողացան հինգ պատգամավորական մանդատը։

Սակայն խնդիրը միայն ԲՀԿ-ին չի վերաբերում։ Խնդիրը Հայաստանի պետականության և ժողովրդավարական համակարգի ապագան է։

Այս որոշմամբ ՔՊ-ն վերականգնում է Ազգային ժողովում 3/5 մեծամասնությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս առանց քաղաքական համաձայնության և ընդդիմության մասնակցության կատարել սահմանադրական նշանակումներ, ընդունել սահմանադրական օրենքներ և ամբողջությամբ վերահսկել պետական կարևորագույն ինստիտուտների գործունեությունը։

Այն, ինչ տեղի է ունենում, դժվար է անվանել ընտրական գործընթաց։ Սա ընտրողների կամքի խեղաթյուրում է, քաղաքական բանդիտիզմի հերթական դրսևորում, իշխանության կողմից պետական լծակների կիրառմամբ իրականացվող քաղաքական «ռեյդերություն»։

Մեր թիմը հետևողականորեն օգտագործելու է բոլոր իրավական, քաղաքական և հանրային գործիքները՝ պաշտպանելու քաղաքացիների ձայնը և վերականգնելու արդարությունը։

Սակայն արդեն այսօր կարելի է արձանագրել մի իրողություն․

Հայաստանում դրվում են Փաշինյանի ավազակապետության, քաղաքական ամենաթողության և ինստիտուցիոնալ կամայականության հիմքերը։

Սուրեն Սուրենյանց

Հեղինակի նյութեր

• Մյասնիկն էլ հեռացավ՝ իր հետ տանելով մի ամբողջ պատմաշրջան
• Փաշինյանի քաղաքականության մերկացո՞ւմ, թե՞ աշխարհաքաղաքական «հետողորմյա»
• Գալյանի երկու սուտը՝ Արսեն Գևորգյանի մահվան ֆոնին
• Արսեն Գևորգյանի մահը իշխանության քաղաքական հետապնդումների, վրեժխնդրության ու քինախնդրության հետևանք է
• Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
• «Պետականակենտրոն» ընդդիմության քաստիգ
• Փաշինյանի կեղծ երկընտրանքը՝ վասալիտետ կամ պատերազմի սպառնալիք
• Փաշինյանի բազմաշերտ փակուղին
• Հոկտեմբերի 25-ին կայացած ՏԻՄ ընտրությունները բացահայտում են Հայաստանում հաստատված ավտորիտարիզմի նոր մակարդակը
• «Կանխարգելիչ» ռեպրեսիաներ. Փաշինյանը պատրաստվում է նոր ընտրությունների
• Փաշինյանի «գլխացավանքը»
• «Երրորդ փորձի» առասպելը
• Ինքնիշխանությունը չի չափվում բառերով. TRIPP-ի թաքնված ռիսկերը
• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ

Մեկնաբանություններ